þaban çuman

içimdeki ikinci bir benle tartisip duruyorum kiyasiya. otorite mücadelemizle, birbirimize karsi hakli çikma gayretimizle tamamen farkli iki kisiyiz. ona bir isim vermedim, o kadar. birbirimize tahammülümüzün olmadigi, birbirimize dis biledigimiz zama...

kinden, hinçtan, öfkeden, irinden duvarlar örüyoruz bazen, hayatimizin etrafina. kaniksanmis aliskanliklar mi, yoksa sürüp gitmekte olan duragan devridaim mi dürter insani, bilemem, ama kimi zaman bir söz, kimi zaman bir tavir, kimi zaman bir yanlis ...

inandiklarimizla, prensip sandiklarimiz diyelim ya da, sergiledigimiz tutumlar arasindaki korkunç tezat hayatimizi fena halde tatli tuzlu yapmakta, farkettim -yeniden-.  prensip diye öne sürdügümüz seylerle yasantimizda bu prensipleri uygulamada...

Ezginin Günlügü - Kül Vakti sahi, kül vakti midir dersin ey hayat? ya sen yorucusun ya da ben seni becerip de yasayamadim, kendimi yordum. yahut her ikimiz de fena degilizdir ama insanlar her ikimizi de anlamamakta fena halde inat gösteriyorlardir. her üç durumda da geçip gidiyorsun iste, yarim yavan...

bazen durmus bir saate bakiyormus hissine kapiliyorum. etrafta dönüp, devredip duran seyrüseferi bir ekranin gerisinden izliyormusum gibi bir his... ne ileriye, ne geriye, ne geçmise, ne gelecege, ne kendime ne de baskasina ait olmama hissi diyeceg...

bi kere ölüm var. oturup kendini heba etmenin de, gereksiz simarikligin da alemi yok. ölüm o kadar güzel bagliyor ki bütün bitirmeyi beceremedigimiz cümleleri. herkese ayri ayri yazilmis orijinal birer hikaye ve final de cabasi. ama arabesk bir ...

yok, olmuyor...? iste yine bir seyler yerine oturmuyor. ve ben yine bükülmemesi gereken seyleri büküp biçimlendirme çabasi içindeyim.zorlamayla olmayacak. kirilacak bir seyler. ya yine ben, ya yine bir baskasi, ya da yine her ikisi... sonra kendimi i...

bazen sendeliyorum... uygunadima uydurmamakta diretip, kendimce bir ritimsizlige soktugum adimlarimin ahengi bozuluveriyor, hiç hesapta yokken. yavasliyorum, içime yaptigim yolculugun uzun ama sevinçli kosusunda. baska insanlar giriveriyor araya, bas...

efendim, bu sarkiyi bir arkadasimla beraber evde kaydettik, bir hatira kalsin diye, ama olumlu elestiriler bir hayli olunca "paylasirsam komik duruma düser miyim" korkumu bir kenara birakip paylasmaya karar verdim. malum, internet alemi kom...

Sirtinda yüklerin her türlüsünü hala tasiyan Anam'a..Birbirine geçmis çocuklugu ve gençligini sirtindaki yüklerle paylasan Yengem'e...Yüreklerinde tasidiklari daglar kadar yüklere ragmen yeri geldiginde seve seve baskalarinin yüklerine omuz veren abl...

Birçogumuz yüz yüze gelmisizdir bu insan türüyle. Böbürlenerek dile getirdikleri maharetleri (!) ise kitap okumamaktir. Basbayagi okumamak. ?Çok iyi bir kitap? Okudugum tek kitap budur.??En son Cin Ali?yi okumustum galiba! Ehe ehe???Vay! Kitap ha, ne...

her seyden uzak düstügümüz zamanlar vardir... çocuklugumuzdan, gençligimizden, simdimizden, sonramizdan, soframizdan, uykumuzdan, siirden, yazidan... hayattan... elim ermiyor dedigimiz zamanlar. zor zamanlar...kimseye tahammülümüzün olmadigi, kimseni...

"en büyük saban" filmi, kemal sunal filmleri içerisinde çok özel bir yere sahiptir, benim nazarimda. kibar feyzo, salako gibi filmlerin sonunun aksine, aglama nöbetlerine davetiye çikarir ve seyirciye siradan bir komedyen olmadigini, öylesine geçip g...

gazeteye çikti, benden baska kimseler bakmiyor sandigim sevgili blogum. 13 subat tarihli habertürk gazetesinin blog günlügü kösesinde, bob ross'tan bahsettigim yazidan alinti yapmislar. o tarihte hiçbir sey yazmadim. aslinda hiç yazmayacaktim. ama bu...

hayat, bir zincirin halkalari gibi birbiri ardina ekli küçük mutluluklarla güzellesir, devam eder. bütün mesele, büyük mucizeler bekleme ukalaligini bir kenara birakip, eline mercegi almakta ve küçük seylerin derinligine dalmakta yatiyor. bir insanin...

elif safak'in "ask" romanini okuyorum bu ara. tabi bu kitap okuma etkinligi, internet bagimliligina ara verme mücadelesine de dönüsüyor bazen. ama ilk baskilardan birisi oldugu için pembe kapakla her yerde okunmasi zor tabii :) yine de kendini okuttu...

Kim ne derse desin, sözcükler ve düsünceler dünyayi degistirebilir.(Ölü Ozanlar Dernegi)Sam : Efsanelerdeki gibi Bay Frodo. Önemli olanlar. Onlar karanlik ve tehlike doluydu.Ve bazen sonunu bilmek istemezsiniz çünkü nasil bir son mutlu bitebilir ?Bu ...

hiçbir zaman "sevgili günlük" amaciyla kullanmak istemedim blogger'i... güzel seyler olsun istedim hep, sayfaarimda. okuyan insanlar"aaa... sahi ya, bu da vardi!" diyebilsin,ya da en güzel sözcüklerle tanitmaya çalistigim kitaplari merak edip inceles...

Sadako Sasaki'nin hikayesini bilir misiniz? ben ortaokul ders kitabimdaki bir okuma parçasindan tanidim sadako sasaki'yi. (burada, o dönemlerdeki ders kitaplarini hazirlayan ince fikirli, degerli, kültürlü, verimli ve entellektüel o güzel insanlari s...

kendimle fena halde özdeslestirdigim, senin kadar cesur olamadigim, belki de hiç bir zaman olamayacagim sevgili kahramanim don kisot... yeldegirmenleriyle savasmandan mi, basit ve kaba bir kizi alip, hayal dünyanin güzellikleriyle onu bir düsese dönü...