Yorumsuz Blog

Dünyalari besleyen diri sular, insanin gönlünden yol bulup akar. Sevgisizlikten kurumus Dünyanin seslenisi, gönül gözüyle görenlere ve duyanlaradir.

Acilar içerisinde yüzmekteydi geminin ardindan ve farkindaydi sonsuz bir okyanusun tam kalbinde oldugundan. Ve derken birlestirilmis bir bilesik olarak ve karilarak sonra yogrularak artik hazirdi yanmalara, olmak için. Her sey olgunlugun inceliklerini belki güzelliklerini gösterebilmek adina ol’uyordu böylelikle.

Ben, ben’im sadece, benlik duvarlari içinde… Kurtulus ise yine ben’im içimde, belki Öz’ümde.

Hakkinda ihtilafa düstükten sonra bir olgunun, sagligindan süphe ettikçe açilir yara. Zaman denen kavram hükme düstükçe de artik yaralar dizilmektedir sira sira. Ya aç gözünü gönlünün ve kapat aleme kapini ya da seyreyle olanlari ve geçip git bu diyardan gidenlerin pesi sira.

Simdi gezegenler arasinda vuslat var, bizler derinliklerinde kaybolup giderken bu hayatin! Ve yakinlastikça zaman, evvel, ahir, batin insaALLAH olacak zahir.

O, Tüm kainati nokta haline getirip insanin gönlüne yerlestirmis, Insani da o kainatin ortasina noktalamistir. Insan kainatin en mükemmel zahir noktasidir. Kainat da insanin gönlünde bulunamayan nokta.!

Tabiat tum olan gücü ile tohumu topragin derinliklerine gonderir, ustunu örter. Kat kat katmerlerin arasindan yine gün isigina kavusmak için o narin, kirilgan bedeni ile çikar, dimdik ayakta kalmaya çalisir, rüzgarlara ve yagmurlara meydan okurcasina. Oysa insan, en ufak bir esintide yikilir, yiter gider çogu kez…

Ask insani kendinden alir da geri vermez, bir kayiba dönüstürür. Dönüsüm yoksa, Ask nasil olur? Ask kadar ebedi, Ask kadar daim yürekler…

Varligi-ni et-kemik (madde) beden olarak algilayanlarin, ötesine geçip nefs-ini idrak ederek (Ruh beden) algilayanlarin, onunda ötesine geçip Varligin hakikatini (bilinç-suur) algilayanlarin; Kader olgusu gibi diger manalari da anlama-anlatma ve muhatap olma seviyeleri farkli olacaktir. Size “seviyenize” göre hitap edilmektedir! Siz de “seviyelerine” göre hitap ediniz!

Bazilari; Sabah Namazindan sonra “Hüvallahüllezi” Yatsi namazindan sonra “Amenerresulü” okuyup Dua ederlermis.. Dinime, Vatanima, Milletime hizmet eden salih, sadik kullarini galip ve muzaffer eyle. Gaflet ve dalalette olanlar...

Dogum ve Ölüm her insanin esit ve denk oldugu tek dünyasal durumdur. Bunun disinda hiçbir insan esit ve denk degildir. Ancak O’nun terazisi her daim esit ve denktir. Esitlik sirri Yaradan’a aittir. Tüm sir ve gizem, perdelerin arkasinda gizlidir. Gizem O’nun sirridir.

O (Mutlak) varliklara direkt müdahale etmez, özgür iradeyi korur… O (Mutlak) taraf tutmaz, yasamin dengesini korur, daim kilar.

Biz görmeyi bekledigimiz seyleri görürüz ve gerçekte ne olduklarinin pek bir önemi yoktur.

EJDER I bir suskunlari sevmem hayatta bir de fazla düsünenleri; su üç günlük dünyada üstelik çözümü de sunulmusken; ebedi musallatin sundugum haplari alip ta, keyiflerine bakacaklarina büyük sorularin pesine düsmüs cüretkarlari sevmem… atip ta ...

Allah ilmi, karanligin yelpazesindeki ego boyutunun “sahip” oldugu bir takim tasavvufî bilgiler degil; HAK’kin kendini, uykuda seyrettigi cansiz “ego” ilüzyonundan ve onun varlik hakkindaki bölücü etiketlemelerinden vazgeçip varligini=âlemini=kendini CANLI seyretmesidir.

Ses daima seninledir, sendedir. Var gücünle isit ve Hatirla!. Ne gidilecek ne de varilacak bir yer yok, yer yoktur, mekan ancak gördügündür, aldaticidir. Tüm gücünle gör ve Hatirla!

Insan olarak Hak ve Hakikati arayanlar, Hak olarak Insanlik ve Hakikati yasayanlar. Karsilasirlar Mansur’un dükkaninda; Birisi pamuk, digeri yay olarak. Biri atar digeri atilir. Alet isler el övünür. Mansur bu “hallaç pamugu gibi atar” da soran olmaz..

MUTLULUK KAVRAMI Mutlulugun ögrenilen bir duygu oldugu kanitlandi. Ingiltere”de bir okul ilk defa müfredata mutluluk dersi koydu. Arastirmacilara göre asil mutluluk kaynagi: Arkadaslik. Bundan 30 yil önce mutlu olmak daha basitti. Güzel bir yem...

Egom, karsisindakilerinin hakîkatini göremez; ona ve eylemlerine “katlanir” durur, kâri vardir, feda-kârlik yapar, Allãh’in Velîsi oldugu mahâl, “karsi-lar” görmez, her karis Hak’tir onun (Gönül) gözünde ve “Sabreder” Hak’tan gelenlere.. Sabretmekse, katlanmak degil, Hakk’in fiillerini yerli yerince görüp gayret etmektir.

?ben?in -bilgi yönlü- farkindaligi ile yapacagi en büyük özelestiri/muhasebe, kendisinin ?bagimsiz? bir varlik olarak hiçbir zaman var olmadigi gerçegidir. ?BEN? Içsel Farkindaligi, ?ben?de, ?ben?in mecaz oldugunu fark edecek, ?benlik? örtüsünü kaldiracaktir. ?ben? degil; BEN bulacaktir ?sadece BEN vardir? diye isâret edilen ÖZ?ü, KENDIni. Yoksa ?ben? yoktur ki, ?ben?in bir de özü olsun!..