"Kevser Yalçin" olarak etiketlenmiþ blog yazýlarý

Dünyalari besleyen diri sular, insanin gönlünden yol bulup akar. Sevgisizlikten kurumus Dünyanin seslenisi, gönül gözüyle görenlere ve duyanlaradir.

O, Tüm kainati nokta haline getirip insanin gönlüne yerlestirmis, Insani da o kainatin ortasina noktalamistir. Insan kainatin en mükemmel zahir noktasidir. Kainat da insanin gönlünde bulunamayan nokta.!

Tabiat tum olan gücü ile tohumu topragin derinliklerine gonderir, ustunu örter. Kat kat katmerlerin arasindan yine gün isigina kavusmak için o narin, kirilgan bedeni ile çikar, dimdik ayakta kalmaya çalisir, rüzgarlara ve yagmurlara meydan okurcasina. Oysa insan, en ufak bir esintide yikilir, yiter gider çogu kez…

Ask insani kendinden alir da geri vermez, bir kayiba dönüstürür. Dönüsüm yoksa, Ask nasil olur? Ask kadar ebedi, Ask kadar daim yürekler…

Dogum ve Ölüm her insanin esit ve denk oldugu tek dünyasal durumdur. Bunun disinda hiçbir insan esit ve denk degildir. Ancak O’nun terazisi her daim esit ve denktir. Esitlik sirri Yaradan’a aittir. Tüm sir ve gizem, perdelerin arkasinda gizlidir. Gizem O’nun sirridir.

O (Mutlak) varliklara direkt müdahale etmez, özgür iradeyi korur… O (Mutlak) taraf tutmaz, yasamin dengesini korur, daim kilar.

Ses daima seninledir, sendedir. Var gücünle isit ve Hatirla!. Ne gidilecek ne de varilacak bir yer yok, yer yoktur, mekan ancak gördügündür, aldaticidir. Tüm gücünle gör ve Hatirla!