"Veysel Orhan" olarak etiketlenmiþ blog yazýlarý

Acilar içerisinde yüzmekteydi geminin ardindan ve farkindaydi sonsuz bir okyanusun tam kalbinde oldugundan. Ve derken birlestirilmis bir bilesik olarak ve karilarak sonra yogrularak artik hazirdi yanmalara, olmak için. Her sey olgunlugun inceliklerini belki güzelliklerini gösterebilmek adina ol’uyordu böylelikle.

Ben, ben’im sadece, benlik duvarlari içinde… Kurtulus ise yine ben’im içimde, belki Öz’ümde.

Hakkinda ihtilafa düstükten sonra bir olgunun, sagligindan süphe ettikçe açilir yara. Zaman denen kavram hükme düstükçe de artik yaralar dizilmektedir sira sira. Ya aç gözünü gönlünün ve kapat aleme kapini ya da seyreyle olanlari ve geçip git bu diyardan gidenlerin pesi sira.

Simdi gezegenler arasinda vuslat var, bizler derinliklerinde kaybolup giderken bu hayatin! Ve yakinlastikça zaman, evvel, ahir, batin insaALLAH olacak zahir.